ben bu yazıyı şimdi, yani 6 ağustos ikibinsekiz, altıyı kırkbeş geçe yazmaya başladım. yediye çeyrek var. tamamen bir boşluk içerisinde olduğumu hissediyorum her eve geldiğimde, konuşacak arkadaş sayısının azlığı, sürekli bilgisayarla uğraşmak insana bu hissi veriyor. dün yine aynı günlerden bir tanesiydi, geldim , yemek yedim oniki çeyrek ya da buçuğa kadar bilgisayardaydım. niye konuşacak arkadaş bulamıyorum diye,üzüldüm,çok. sabah namaza kalkarım dedim inşallah, saat imsaktan biraz sonra oldu,kalkmışım,saat kurmamıştım.boğazımda ekşi bir tat. susamışım dedim, gittim su içmeye ,içtim. salona girdim, dur dedim TV'yi açayım. açtım televizyonda "Arka Sıradakiler" vardı, kendimi oraya entegre ettim, sanki içerisinde yaşar gibiydim. orada bir gamze var, güzle kız. ama saffete yüz vermiyor. bana göre saffet çok iyi biri,gamze saffetti sevse dünya tersine mi dönerdi. saffet mutlu olsa dolar mı yükselirdi. saate baktım, namaz vakti çoktan geçmişti.üzüldüm.banyoya gittim aynanın karşısına,saffetti ve kendimi düşündüm. saffeti sevdim fakat teni esmer, biraz daha farklı bir yapısı var bana göre. ben saffet değildim. ama saffet gibiydim.indim aşağıya, bilgisayarı açtım, açar açmaz internet koptu,gamzeye benzeyen kızların fotoğrafına bakayım dedim. ne bileyim içimden öyle geldi. eskiden,çok eskiden, ben hazırlıktayken bir kız vardı kısa boylu bir kız, karşı sınıfımızdaydı, son senesindeydi. o benziyordu ona. hoşlandığım bir kız profiliydi demek onun ve gamzenin sahip olduğu özellikler.ona bakmadım, okuldaki öğrencilerin 9. sınıftaki fotoğraflarına baktım, tabi arasında karşı sınıfımızdaki kız yoktu çünkü mezun olmuştu. 9. sınıf fotoğraflarına tesadüfen girdim. çok değişiyormuş insanlar ve çok değişmiş,çok. hayat çok acayip. sonra internetimin geldiğini farkettim, her zaman yaptığım gibi facebook ve gmailimi açtım ve şu an halihazırda bekliyorlar. facebooka bakacağım boş boş, ne var ne yok diye. fakat her zaman, hiç bir şey yok. daha sonra mailime bakacağım eklediğim kişilerden beni kabul eden varsa facebook bildiriyi oraya gönderiyor. niye ben yalnızım.aslında biliyorum ama paylaşmak istemiyorum. çok şey mi istiyorum hayattan, bir kız arkadaş, sevgili değil, kız arkadaş.konuşabileceğim biri olsun sadece, neden kız olsun dediğimi de bilmiyorum. futbol muhabbeti etmiyoruz, bilgisayar muhabbeti etmiyoruz,belki bundan, gerçekten bilmediğimi düşünüyorum. kendi kişisel problemlerimi, sevinçlerimi biriyle paylaşmak istiyorum ,benden sıkılmayacak bana of demeyecek biri. varsa öyle biri gelsin. çok şey mi istiyorum hayattan.